More for...

Latest Tweets

Andreas KOSTIDIS

KostidisTitle: Matching the Greek Legislation for Public Interest Construction Projects to Project Management Standards
Year: 2007
Affiliation: University of the Aegean
Level: Postgraduate
Thesis written in Greek

Press on the photo to see where is he now...

Apart from the project management standards, which describe best practices, a project manager has to take into account the current legislation when implementing public-interest construction projects. This research provides a matching matrix of the proposed project management best practices (APM, IPMA, PMI) and the Greek legislation for public works. Such a matrix first offers a linking proposal for the knowledge and competence areas of these standards and on the other hand helps project managers activating in Greece to manage their projects according to current regulations as well as the best practices of project management. Findings reveal that there is a matching among the standards, although there are some differences in extend and coverage. The Greek legislation concerning management of public works is not structured as a standard and it is spread over several laws and amendments. However, it seems that it embodies the best practices recommended by the standards. Absence of project risk management was noted.

Τίτλος στα ελληνικά: Συγκριτική αξιολόγηση της Ελληνικής Νομοθεσίας Κατασκευής Δημοσίων Τεχνικών Έργων ως προς τα διεθνή πρότυπα διοίκησης έργων
Περίληψη:

Η εργασία μας στοχεύει στη σύγκριση – αντιστοίχιση βέλτιστων πρακτικών των τριών κυριότερων και πλέον αναγνωρισμένων διεθνώς προτύπων διοίκησης έργων, ανάλογα με το στάδιο εξέλιξης του έργου. Τα πρότυπα που εξετάζονται είναι τα: APM, IPMA και PMI. Η σύγκριση επιτρέπει την πληρέστερη καταγραφή βέλτιστων πρακτικών, όπως συνιστώνται από αυτά τα πρότυπα.

Επόμενος στόχος είναι η παρουσίαση εργαλείων και τεχνικών που προτείνονται από καθένα από τα πρότυπα, για κάθε εκτελούμενη διαδικασία διοίκησης έργου. Αυτό σε συνδυασμό με την αντιστοίχιση μεταξύ των εξεταζόμενων προτύπων επιτρέπει, ανεξάρτητα με το ακολουθούμενο πρότυπο, τον εντοπισμό των διαθέσιμων εργαλείων και τεχνικών.

Άλλος στόχος της εργασίας μας είναι η παρουσίαση υποχρεώσεων με βάση τη Νομοθεσία κατασκευής δημοσίων έργων, που πρέπει να ακολουθούνται παράλληλα με τις βέλτιστες πρακτικές. Αυτός ο τρόπος παρουσίασης οδηγεί στον εντοπισμό βέλτιστων πρακτικών που δεν προβλέπονται από την Ελληνική Νομοθεσία, αλλά θα συνέβαλλαν στην αποτελεσματική παραγωγή των έργων.

Η όλη εργασία έχει σκοπό της το συνδυασμό των βέλτιστων πρακτικών με τα αντίστοιχα διαθέσιμα εργαλεία και τεχνικές, ανεξάρτητα από το ακολουθούμενο από τον ενδιαφερόμενο πρότυπο.

Η αντιστοίχιση μεταξύ προτύπων λαμβάνει υπόψη δημοσιευμένες εργασίες άλλων συγγραφέων, αλλά κυρίως τα ίδια τα πρότυπα. Η σειρά παρουσίασης είναι: διαδικασίες έναρξης, διαδικασίες σχεδιασμού, διαδικασίες εκτέλεσης, διαδικασίες καταγραφής και ελέγχου, και διαδικασίες περαίωσης. Με τον τρόπο αυτό παρέχεται η δυνατότητα εντοπισμού ανάλογα με την εκτελούμενη διαδικασία των αντίστοιχων ενοτήτων στα εξεταζόμενα πρότυπα. Οι αντίστοιχες διαδικασίες στα πρότυπα εκθέτουν τα διαθέσιμα εργαλεία και τεχνικές που συνιστώνται για τη συγκεκριμένη διαδικασία. Η Ελληνική Νομοθεσία Δημοσίων κατασκευαστικών έργων παρουσιάζεται με την ίδια σειρά διαδικασιών. Επιπλέον μελετάται μία περίπτωση κατασκευής έργου οδοποιίας με την ίδια σειρά. Ο τρόπος αυτός παρουσίασης επιτρέπει την εξαγωγή συμπερασμάτων για ελλείψεις βέλτιστων πρακτικών στη νομοθεσία δημοσίων κατασκευαστικών έργων.

Η γενική εικόνα που αποκομίζει κανείς είναι ότι υπάρχει αντιστοιχία ανάμεσα στα πρότυπα. Διαφορές κάλυψης εντοπίζονται στην επιχειρηματική περίπτωση, (χρηματοδότηση, ελκυστικότητα επένδυσης, μάρκετινγκ), στα θέματα υγιεινής, ασφάλειας, περιβαλλοντολογικά, καθώς και στα θέματα προσωπικών δεξιοτήτων διευθυντή έργου. Σχετικά με τα εργαλεία και τεχνικές που προτείνονται, η παρουσίαση στο πρότυπο PMI είναι πιο εκτενής από αριθμητική άποψη, αλλά και πιο αναλυτική.

Η Ελληνική Νομοθεσία Κατασκευαστικών Δημοσίων Έργων φαίνεται να ακολουθεί την ομαδοποίηση διαδικασιών, όπως επιλέξαμε να τις παρουσιάσουμε. Από τις απουσίες βέλτιστων πρακτικών που εντοπίζουμε είναι: ο σχεδιασμός διαχείρισης κινδύνων καθώς και η παρακολούθησή τους, η χρήση της τεχνολογίας για τις επικοινωνίες και η καταγραφή της γνώσης που αποκτήθηκε από την εκτέλεση του έργου.

Το σχεδιασθέν βοήθημα παραπομπής του ενδιαφερόμενου ανάλογα με τη διαδικασία σε εξέλιξη, σε βέλτιστες πρακτικές, εργαλεία - τεχνικές και αντίστοιχα άρθρα της νομοθεσίας, πιστεύεται ότι θα συμβάλει στη σύννομη και αποτελεσματική διοίκηση έργου.

 

LinkedIn logoContact